Tijd = Geld
Wat betekent deze uitspraak tegen de achtergrond van de kredietcrisis?
Er lijkt een probleem met het geld te zijn. De vraag stagneert en bedrijven krijgen te maken met overcapaciteit. Waar gewerkt wordt door mensen, betekent overcapaciteit automatisch een overschot aan tijd. Bedrijven kunnen de overcapaciteit verminderen door de mensen te ontslaan, waardoor de kosten kunnen worden afgewenteld. Maar tijd staat niet stil.
Tijd gaat verloren als je haar niet gebruikt. Bij een plotseling optredend overschot aan tijd is het dus belangrijk, om snel een zinvolle tijdbesteding te vinden. Tijd die wordt besteed aan het creëren van waarde, die op termijn weer kan worden omgezet in geld. Wanneer en door wie er voor de gecreëerde waarde betaald gaat worden is van later orde, zolang de tijd maar niet verloren gaat en wordt geïnvesteerd.
Hoe weet je nu welke waarde je moet creëren? Een van de problemen van de crisis is het wegvallen van de vraag. Bedrijven en instellingen kunnen zich niet langer oriënteren op de vraag van de klant, maar zij moeten gaan doen wat nodig is voor de toekomst. Dat is geen filantropie, dat is pure noodzaak om de eigen toekomst veilig te stellen. Continuïteit is een “hogere” doelstelling, dan het maken van winst. Bedrijven die “omvallen”, verdwijnen in economische zin, maar de mensen leven verder, de gebouwen blijven staan en kennis wordt meegenomen en verder ontwikkeld.
Bedrijven en mensen zouden er goed aan doen om de tijd die nu beschikbaar komt, te investeren in ontwikkeling van zaken die hoe dan ook nodig zijn. Bijvoorbeeld in de vorm van het oplossen van enkele van de huidige problemen, zoals de uitputting van energiebronnen, grondstoffen en voedsel, de vervuiling van het milieu, de zwakke schakels in onze infrastructuren, de lacunes in onze kennis, de slijtage en veroudering van onze steden, gebouwen en cultureel erfgoed.
Ik verwacht dat de crisis te kort zal duren om al die zaken aan te pakken waar nooit tijd voor is.
Michel Mooij
The Necessary Revolution
How Individuals and Organisations Are Working Together to Create a Sustainable World
Door Peter Senge, Joe Laur, Sara Schley, Bryan Smith – 2008 – 432 pagina’s
Een uitstekend boek over het onvermijdelijke einde van het industriele tijdperk, waarin gedacht werd dat de bronnen op aarde onuitputtelijk zouden zijn. Los van de discussie de aarde nu wel of niet teveel opwarmt, en of de zon niet een veel grotere invloed heeft dan de mens, laat dit boek zien, dat zowel milieubewegingen als multinationals voorzichtig beginnen samen te werken om een regeneratieve economie op te bouwen. Dit stelt hoge eisen aan creativiteit en samenwerking. Het boek geeft hiervoor concrete handreikingen en case-studies.
Bij mij triggerde het vooral het feit, dat we ook vanuit duurzaamheidsperspectief niet ontkomen aan het het organiseren van het samenspel van enerzijds, het anders inrichten van de (gebouwde) omgeving en anderzijds, het aanleren van ander gedrag in het gebruik ervan.
Michel Mooij
Michel Mooij (1954) graduated as an architect in 1980. After a successful period of architects practice he continued his career in the Information Technology. As a result of mastering both practise areas, he joined Twijnstra Gudde in 1990 and became a leading professional in the field of workplace strategy and design, as well as Corporate Real Estate Management. Since 1997 he is founding director of WorkSpace consultancy. In 2008 WorkSpace consultancy merged into Proven Workspace.
View Michel Mooij's profile